Een Leipe Gebeurtenis Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

De lucht scheurde open.
Geen donder, geen bliksem, gewoon-
scheuren.
Alsof iemand de hemel als papier in tweeën trok.

Mensen stonden stil, halverwege hun stappen.
Koffie bevroor in de lucht, een hond
keek omhoog en vergat te blaffen.
Een vrouw liet haar telefoon vallen,
maar het geluid kwam pas later.

Toen kwam het licht.
Niet fel, niet warm, maar anders.
Alsof het de ruimte tussen dingen opvulde.
Schaduwen losten op.Tijd ging
liggen als een slapende kat.

Iemand probeerde iets te zeggen,
maar de woorden vielen als stenen
op de grond.
Zwaar, nutteloos.

Toen, ineens, alles weer normaal.
De hemel dicht, de koffie op de grond,
de telefoon gebarsten.
Alleen die hond wist nog wat er was gebeurd.