Het onvermogen zoekt naar macht
en ziet niet zelf haar eigen kracht
kruipt uit haar schulpje steeds weer terug
en draagt het leven op haar rug
wat is de mensheid te beklagen
als ze niet ziet het Hoe te schragen
zo lengen zich toch steeds de dagen
en hopen op zich meer de vragen
kijk, er is daar een plekje vrij
kruip er dan nu maar lekker bij,
kijk er is een plekje vrij
ja, kruip er nu maar lekker bij. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
" kijk, er is daar een plekje vrij kruip er dan nu maar lekker bij, ..." Love blooms in loneliness. This poem is very interestingly written.