Ergens, waar de wind nog fluistert
en het gras verhalen draagt,
waar de golven zachtjes zingen
en de wereld even staagt.
Ergens, tussen droom en morgen,
waar de tijd zijn greep verliest,
waar geen moeten, geen verjagen,
waar het hart zichzelf geneest.
Ergens, in een ogenblik,
dat niemand ooit echt ziet,
waar stilte iets kan zeggen,
en je even niets verliet.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem