Prehistorisch zilver vuur
en wel veertig ieder uur
muren komen zomaar op me toe
want hun huid die bladdert langzaam af
lijkt verdomd wel op een graf
alles, alles, leeft en beeft
alles neemt en alles geeft
kleeft zich aan, aan dit bestaan
moe, ik ben niet levensmoe
pa, je gaf me levens-lang
en ik ben nog steeds niet bang
zeg zo vaak ja als het even kan
en dan denk ik even na;
maar vandaag zit het niet mee
en zeg ik even heerlijk "Nee",
maar vandaag zit het niet mee
en zeg ik even heerlijk "Nee"! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem