Frustraties Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Frustraties

Een knoop in de maag,
gedachten als golven,
overspoelend,
onstuitbaar.

De stilte snijdt dieper
dan woorden ooit deden,
maar lawaai vindt geen ritme,
geen richting.

Handen die willen grijpen
maar leegte omklemmen,
ogen die zoeken
in de mist zonder einde.

Een muur zonder deur,
een deur zonder sleutel.
En ik,
gevangen tussen willen
en niets.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success