Een knoop in de maag,
gedachten als golven,
overspoelend,
onstuitbaar.
De stilte snijdt dieper
dan woorden ooit deden,
maar lawaai vindt geen ritme,
geen richting.
Handen die willen grijpen
maar leegte omklemmen,
ogen die zoeken
in de mist zonder einde.
Een muur zonder deur,
een deur zonder sleutel.
En ik,
gevangen tussen willen
en niets.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem