Galgenberg Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Uitkijkend over het landschap
realiseer ik mezelf dat dit uitzicht
mijn laatste uitzicht zal zijn
voordat ik mijn noodlot moet ondergaan
En dat hier mijn toekomst
voor altijd verloren zal gaan
want de straf die mij werd opgelegd
word hier op deze heuvel werkelijkheid

Met de strop strak om mijn nek
tikken de laatste seconden weg
en worden mijn laatste gedachten
als een kaars gedoofd
Hier op deze plek
eindigd het bestaan van een mens
door het besluit en de handen
van zijn medemensen
Hier op dit open stuk verdoemd land
wordt de dag voorgoed nacht
Een nacht die voor mij
met eeuwige duisternis gevuld zal zijn