Gebed Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

In de stilte van de ochtend,
wanneer de zon langzaam opkomt,
zoek ik naar woorden,
naar een verbinding met het onbenoembare.

De lucht is fris,
de wereld wacht,
en ik hef mijn handen,
een gebaar van openheid.

In gedachten laat ik zorgen los,
een stroom van dankbaarheid,
voor het leven dat me omringt,
de eenvoud van elke ademhaling.

Ik bid voor wijsheid,
voor vrede in het hart,
voor de kracht om te blijven geloven,
in de schoonheid van het moment.

Laat elke stap een gebed zijn,
elke blik een aanraking van het heilige,
en laat de liefde bloeien,
als een onzichtbare draad tussen ons allen.