Geboeid Verzuipen Poem by Madrason .

Hij wierp me boeien toe vanaf de wal
hij was het zienderogen moe
speelse hoogmoed voor de val
de knal die men wenste te voorkomen
ach toe stop nu eens met dromen
doe nou maar gewoon eens mee
ik ontwaarde het alles geboeid
vroeg me af waartoe dat geloods
wil men een vrije haven
vrij van Alle averij, -misschien ook mij-
de rampspoed steeds voorkomen
gekenterd tegen hen die anders zijn
vergroten zij dus juist hun pijn
denken ze dat projecties
amuletten zijn
die hen beschermen zullen
of hebben ze het
"gewoon goed met me voor"
zit ik dan telkens weer
op Het verkeerde Spoor
klein Duimpjes kweekt men
tijdens dat vrije woord
en houdt men klein
alsof het steeds gesmoord
uit angst herkend te worden
want U de kudde is individu
en.... Ik begrijp dat Nu! M