Zie de ziel wegkwijnen
door de gestane pijnen
radeloosheid maakt meester
gevoelens verdwijnen
Gezichtsuitdrukking weerspiegelt het onweer
doorschijnend de afkeer
manshoge hekken staan
en omsluiten het hartenzeer
Bemoedigd door de onzekerheid
onverholen de gelatenheid
waardoor het ziekelijke geestelijke bestaan
zich verward door onwijsheid
Verlaten door eigen kracht
moet hij voelen
elke nieuwe dag
onbeschrijfelijke verdriet en pijn
also een gebroken glimlach
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem