Het begint als een draad,
een dunne lijn van oorzaak naar gevolg,
maar ergens knoopt het zich vast,
slippert door vingers die grip willen.
Woorden schuren langs stilte,
betekenissen vouwen zich dubbel,
wat helder leek, wordt mist,
wat zeker was, verdwijnt in rimpels.
Er is geen begin meer,
geen einde dat zich laat vinden,
alleen lagen,
en daarbinnen-
nog meer lagen.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem