Geen Nooduitgang Poem by Madrason .

Geen nood geen nood
we gaan toch allen lekker dood
en er is verdomd geen nooduitgang
maar we zijn toch allen bang
schenk me de rouw terug
schenk me een rechte rug
op dat ik jouw baren dragen kan
en vol respect jouw laatste rit
uitzit
waar is de rouwcultuur
rook is het angstsignaal
van het massaal gefaal
we weten niet waarvoor we sterven
als we massaal de angst gaan erven
verbrandt me maar met mijn verhaal
maar wie daarna de kou niet voelt
die is reeds onbedoeld bedorven
die is als bijna zelf gestorven;
Geen nood, geen nood
we gaan toch allen lekker dood
en er is verdomd geen nooduitgang
maar we zijn toch allen bang
schenk me de rouw terug
schenk me nu gauw een rechte rug! M