Ik voel me zo gehandicapt
met al de functies die ik heb
de taken waar ik aan kan gaan staan
met een vanzelfsprekendheid
leid ik een relatief gezond bestaan
En daardoor ben ik eigenlijk blind
en vind niet wat de blinde vindt
Hoor ook het volste leven niet
het ruisen van, een bladerlied
De huid voelt mat en nat van ‘t zweet
en wat de dove werkelijk voelt of ziet
daaraan kan ik toch tippen niet
De aan bed gebonden jonge meid
vindt in mij wat ik nog nooit gevonden
ze ziet me zo ik werkelijk ben
dat ik mezelve nog niet ken
Met alle functies die het doen
voel ik me een klein nakend wicht
een wormpje dat alsmaar wegkruipt
voor het machtige Noorderlicht
een onaf vormpje met mijn naam
waarvoor ik me soms ietwat schaam,
een onaf vormpje met mijn naam
waarvoor ik me soms ietwat schaam. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem