Geluk Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Noodgedwongen aanvaarde ik
het lot dat mij niet gespaard bleef
Voor mij werd het ongewenste
van het ene op het andere moment
een ware werkelijkheid
waarin het verdriet door jou aanwezigheid
enigszins verzacht werd
De kracht die door jou toedoen
mijn gedachten versterkten
lieten mij
met een gevoel van zekerheid
het noodlot aanvaarden
waardoor het vertrouwen in de toekomst
niet langer als een last gedragen werd
maar meer als een bron van tevredenheid
het leven weer gelukkig maakte