Genoeg Is Genoeg Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Er komt een moment,
waarop stilte zwaarder weegt dan woorden.
Waar grenzen geen lijnen meer zijn,
maar muren die niet breken.

De lucht voelt dikker,
ademen wordt zwaar.
Het hart klopt een ritme,
dat niet meer thuis hoort in rust.

Genoeg is niet een schreeuw,
het is een fluistering,
die eindelijk gehoord wilt worden.
Een deur die sluit, niet uit woede,
maar uit zelfbehoud.

Hier
waar ik sta,
is mijn grens.
Niet voor jou om te tarten,
maar voor mij om te bewaken.

Genoeg is genoeg.
En dat is alles.