Gevoelloos Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Het voelt aan
alsof de dagen
geluidloos verdwijnen
en de nachten
oververmoeid wakker blijven
En alsof
de nieuwe dag van morgen
doelloos zijn intrede doet
Het lijkt
of alles onaandoenelijk geworden is
Maar waarheen
zijn de dagen en jaren
van het gelukkig zijn
naar toe gegaan?
Wat is er overgebleven
van de eens
zo duidelijke aanwezige vreugde?
En hoe is het in Godsnaam mogelijk
dat de wereld en haar mensen
zo verandert zijn
zo meedogenloos en genadeloos kunnen zijn
zo gevoelloos geworden zijn