Grote Ogen Poem by Madrason .

We dragen allen eender blijkbaar Lot
een te licht lichaam voor een halfgod
een te zwaar lichaam voor een kind
dat zich zelf nooit vond, nog steeds niet vindt
al die grote ogen vol verlangen, prangen
bangen om erkenning, ‘je bent goed',
mijn vlees en bloed en echt volwassen
een complementair complex wezen
hoeft nooit die groei te vrezen
het zal......boud in alle eenvoud
ons allen steeds verrassen
als was het zelfbehoud. M