Haar Gezicht, Die Ogen Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Zo herinner ik me het gezicht, die ogen
van haar die mooie vrouw
Het was tevens de laatste keer dat ik,
haar heb mogen aanschouwen
Het was een laatste blik naar een vrouw
waarvan ik,
de schoonheid met woorden alleen, niet kan verwoorden
Een vrouw die ik tot op de dag van vandaag
maar niet kan vergeten
Want het verlangen naar haar
laat mijn gedachten niet met rust
en wordt alsmaar groter
Ik wou dat ik haar nog een keer mocht ontmoeten
om haar te kunnen vertellen
hoe zij mijn leven en gedachten heeft aangetast
met een immens verlangen naar haar