Laat iedereen samenkomen
zonder hartezeer of tranen van verdriet
En laat mooie herinneringen voorbij komen
over het eens zo aanwezige leven,
ons samenzijn
Laat er muziek zijn, vooral veel muziek
met bekende liedjes uit die goede oude tijd
En laat onze lievelingsbloemen
in alle kleuren en geuren bloeien
in de tuinen waar ze nooit geplukt zullen worden
Laat vredigheid regeren
elke dag, vierentwintig uur lang
En laat geen enkel woord onuitgesproken blijven
want dan zal men er later
ook nooit geen spijt van krijgen
En vooral moeten jullie niet vergeten
dat ware liefde niet doodgaat, maar onsterfelijk is
Want zelfs als het aardse leven reeds gestorven is
zal het toch voor altijd
in den eeuwigheid blijven voortbestaan
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem