Hermetische Toekomst Poem by Madrason .

Men kijkt er te gauw naar beneden
al komt men met passie en reden
geeft men je een dauw van de treden
en ziet er het loon als nevenvangst
men leeft zijn taken uit in angst
als kippen zeer hoog opgeleid
voert men alleen nog statusstrijd
en in die luxe paardenstal
daar lijkt het eeuwig carnaval
en zit men vol van tegenstrijd
ach kijk eens wie er rekening rijdt
ach trek er je maar niets van aan
het is weer vijf, je mag weer gaan
en ach die traan had niets om ‘t lijf,
het is weer vijf, je mag weer gaan
en ach die traan had niets om ‘t lijf! M


PS; Een jaartje ouder en nog niet wijzer!