Het Kussen Poem by Madrason .

Het hele leven een zee van roze gladde
walsende dansen, zuigend naar meer
dan niets om handen
alles, alles blijft zo branden
dorst een nooit te lessen zucht
en op plekken teer bemind
waar men immers steeds
eruptie op eruptie vindt
vulkanen die namen en kwamen
wie kan dat evenaren, beamen
het rood dat de zin aan de dood
de leniging van ware nood
en het groeit groot en hard
en machtig krachtig
de witte golven zalven
haar zielen in verzuchting
al het schuim na overvloed
sterft in een zee
van rust. M