Woorden sterven
nog voor ze ademen
de leegte vult zich met stilte
en het geluid van vallen.
Alles is afgebroken
stenen liggen op elkaar
zonder handen die ze aanraken
we bouwen niets meer.
De mens
een schaduw
tussen ochtend en avond
verbrand in het licht
verloren in de nacht.
Ik schrijf niet over hoop
er is niets meer te zeggen
alleen de waarheid
een kale boom
zonder bladeren.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem