Donker wolken trekken samen,
zwaar en dreigend onder mijn ribben.
Bliksemschichten van gedachten
flitsen zonder waarschuwing,
verlichten wat ik liever niet zie.
De donder gromt,
een echo van wat ik niet zeggen kan.
Regen valt in stilte,
druppels die niemand opmerkt,
maar de rivieren maken
achter mijn ogen.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem