Het Savelsbos Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Langs kronkelende paden,
waar de beuken hun takken strekken,
ademt het bos in stilte.

De geur van vochtige aarde,
oude stenen verborgen onder mos,
verhalen van lang vervlogen tijden.

Zonnestralen breken door het bladerdak,
dansend op de stammen,
schaduwen komen en gaan.

Hier fluistert de wind zachtjes,
door hole wegen en diepe dalen,
waar Zuid Limburg zich verbergt in groen.

In het voorjaar kleuren wilde orchideeën,
en tussen de bomen schuilt het verleden,
in graven, in scherven, in wortels verweven.

Het Savelsbos leeft, ademt,
verandert met de seizoenen,
maar blijft altijd zichzelf.