Het Serpent Zonder Hart Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Het Serpent Zonder Hart

Glijdend door het gras,
ogen van steen,
kouder dan de maan
boven een lege wereld.

Geen schaduw trilt,
geen adem stokt.
Zijn huid glanst,
maar voelt niets.

Het spreekt in stilte,
een fluistering zonder ziel,
sluimerend, wachtend,
zonder honger, zonder haat.

Alleen beweging,
alleen de dans
van iets dat leeft
maar nooit zal voelen.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success