Gisteren had nog kleur,
woorden vielen niet stil in de lucht,
blikken raakten zonder aarzeling,
tijd leek iets dat niet verdween.
Handen vonden elkaar vanzelf,
lachen had geen rand van spijt,
de dagen gleden als zachte golven,
zonder vraag naar wat kwam.
Maar vandaag ademt anders,
stilte vult de lege ruimte,
en gisteren blijft achter
als een schaduw in het licht.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem