Horche Dich Poem by Madrason .

De gelederen dekken zich
ze dekken hun tafels
en ze ontvlekken
2e natuur wegstreepcultuur
aan hen niets te ontdekken
de bamboe buigt
zijgt tot de aarde
niet om een lager
eigenwaarde
maar wreekt zich niet
het zwiepend riet
laat een bloessemtraan
laat daarmee alle waan
die zou moeten staan
voor oprechte hoop
waarop gekken leven
de aarde zal beven
ze is niet rancuneus
maar zingt een knorrig lied
haar wortels
haar tenen, haar loon
haar voeten zijn schoon
ze hebben de spanning
achtergelaten
en rennen vol hoop
door de glimmende straten
over de kinderkoppen
hoor ze zingen
de tuinfluiter zuigt
haar borstjes vol
ach, sssht en luister…….
……...luister...
Goed naar jezelf! M