- ΧIII -
(Σονέτα ωραίων ερώτων)
ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙ
Ποθητό νερών χάδι, χρυσές ακτές
πες μου εάν τα ακούς κύμα που σκάει
για ποιο λόγους λες; Κι η τράτα κινάει
για απάνεμα λιμάνια; Δεν είν'ορατές!
Σαν 'ρημοκλησι στο ακροθαλάσσι
βημάτων αχνώνχρόνια χαλάσματα,
λόγοι, εκφράσεις φιλιά κι άσματα
για δυο καρδιές μοναχές τί να χάσεις;
Σαν ακριβά τ' ονείρου κοιτάσματα
Καίουν του Ιούλη το τώρα, το χθες!
δες, αν υπάρχουν τα παλιά θαύματα
Για δαύτα αξίζει και να θες και να κλαις!
Η μνήμη σου ας μην τ' αρνηθεί,
ποτέ
χαρές Του τώρα, του χτες.Ρίζεςγερές! ..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
(Σονέτα ωραίων ερώτων)
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem