Ακροθαλασσι - Χiii - (Σονέτα Ωραίων Ερώτων) Ακροθαλασσι Poem by Mary Skarpathiotaki

Ακροθαλασσι - Χiii - (Σονέτα Ωραίων Ερώτων) Ακροθαλασσι

- ΧIII -
(Σονέτα ωραίων ερώτων)

ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙ

Ποθητό νερών χάδι, χρυσές ακτές
πες μου εάν τα ακούς κύμα που σκάει
για ποιο λόγους λες; Κι η τράτα κινάει
για απάνεμα λιμάνια; Δεν είν'ορατές!

Σαν 'ρημοκλησι στο ακροθαλάσσι
βημάτων αχνώνχρόνια χαλάσματα,
λόγοι, εκφράσεις φιλιά κι άσματα
για δυο καρδιές μοναχές τί να χάσεις;

Σαν ακριβά τ' ονείρου κοιτάσματα
Καίουν του Ιούλη το τώρα, το χθες!
δες, αν υπάρχουν τα παλιά θαύματα

Για δαύτα αξίζει και να θες και να κλαις!
Η μνήμη σου ας μην τ' αρνηθεί,
ποτέ
χαρές Του τώρα, του χτες.Ρίζεςγερές! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
(Σονέτα ωραίων ερώτων)

Monday, July 8, 2019
Topic(s) of this poem: sonnet
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success