Ik Ben Het Zat Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Ik ben het zat.
De woorden die niets meer betekenen,
holle klanken die vallen
als regen op een lege straat.

Je blikken ontwijken de mijne,
vol schuld, of misschien juist niets.
Elke aanraking voelt nu
als een leugen die ik niet meer
kan verdragen.

Je hebt iets gebroken
dat ik niet meer kan maken.
Een onzichtbare grens overschreden,
en ik blijf achter,
met scherven in mijn handen
en stilte in mijn hart.

De toekomst die ik zag,
een beeld van samen,
ligt nu in de schaduw gehuld.
Een andere weg tekent zich af,
één waar jij niet langer naast me loopt.

Ik ben het zat.
De twijfels, het zoeken naar antwoorden
in een zee van leugens.
Ik kies voor mezelf,
want wat jij hebt genomen,
zal ik zelf terugvinden.