Ik Stond Er Naast En Poem by Madrason .

Ze 'sprak' over de strakke buurvrouw
maar ik stond er naast en wat verbaasd
die jongen hiernaast heeft nog maar
een klein jaartje te leven
maar ik stond ernaast en wat verbaasd
verdwaasd dacht ik daar gaan we weer
en die meneer stort stiekem afval
in de nacht als niemand lijkt
te kijken en wij maar betalen
de buurman doet niets aan zijn tuin
en zo loeren steeds de kralen
door de buurt, ze dwalen
zijn bang om iets te missen
om van te verhalen, ergernissen
ze zijn zelf perfecte illusionisten
de sprong vooruit, de stap terug
en vliegensvlug de waan om aan hun
eigen gezeur te kunnen ontvluchten
zo gaat het altijd met de halfopen deur
je kunt ternauwernood ontsnappen
aan je eigen huis geruchten
de kattenogen lichten op
en altijd in die echte kattenkop
de hond wordt wat meewarig
gelukkig weet het dat het zwijgen loont
de moeder sprak uit ongemak
over de jeugd van tegenwoordig
ik stond ernaast en keek verdwaasd
ze sprak haar dochter aan............
als of het gewoonweg een puppy was
die zo en zo wel braaf zou wezen
wat een juweel en voorbeeldig mens
en toch zeker ieders kinderwens?
ach die zwijmelende, zwermende krachten
van die losgeslagen dwaalgedachten
dat, van je projecteren kun je leren
je moet niet binnenvetten en
ach kom nu maar vertel het snel
........ach is dat werkelijk waar;
ach die zwijmelende, zwermende krachten
van die losgeslagen dwaalgedachten
dat, van je projecteren kun je leren
je moet niet binnenvetten en
ach kom nu maar vertel het snel
........ach is dat werkelijk waar?