Toen de blanke vingertoppen
van de bruine man
over de gouden toetsen gleed
toen danste al zijn leed
alles leek even weer draagbaar
de nacht kwam en toonde
beloonde de hong'rige ogen
met haar enorme sterrendeken
was dat het teken voor het sluimeren
of juist een reden te meer
om de volgende dag weer
stevig voort te gaan
de grote witte kralen
ze dansten zilte zalen
en toch vermochten ze ook de
mondhoeken naar boven te halen
ik dacht aan N K Cole's Smile
..............gespeeld door onze Fats! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem