In Onze Omhelzing Voel Ik Afscheid Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
In Onze Omhelzing Voel Ik Afscheid
Jouw armen om me heen,
alsof ze me willen vangen
en loslaten tegelijk.
De warmte blijft hangen,
maar ik voel de kou al naderen.
Je vingers klemmen,
alsof ze de tijd kunnen stoppen,
maar de seconden glijden weg
tussen onze lichamen.
Ik hoor geen woorden,
alleen een stilte die te veel zegt.
In onze omhelzing
ben je er nog,
maar voel ik al dat je gaat.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 5:44:10 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
