Innerlijk Verlangen Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Innerlijk Verlangen

In de schaduw van de nacht,
waar stilte ons omarmt,
voel ik je aanwezigheid,
een echo in mijn ziel.

Jouw lach, een verre ster,
stralend in mijn gedachten,
en in elke ademhaling,
weet ik jouw naam.

Het verlangen is een zacht vuur
dat in mij brandt,
een constante roep,
een zoekend hart.

Elke minuut zonder jou,
is een druppel in de oceaan,
een leegte die schreeuwt,
een verlangen dat nooit stilvalt.

Ik sluit mijn ogen,
en droom je dichtbij,
twee zielen, een ritme,
verweven in de ruimte tussen ons.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success