Innerlike Verlange Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Innerlike Verlange

Daar is 'n vuur, diep binne,
'n fluistering wat nooit stil raak nie,
'n hunkering wat fluister oor drome
verborge in die skaduwee van die hart.

Dit roep sag, aanhoudend,
na daardie verre ster,
net buite bereik,
waar vingers nie kan tas nie,
maar die siel kan sien.

Elke tree na die onbekende,
is 'n dans met hoop envtwyfel,
'n geveg teen die wêreld se stemme
wat sê: 'Dit is te ver, te hoog'.

Maar die hart bly soek,
deur die donker, deur die koue,
hou vas aan 'n moontlikheid,
al lyk dit amper onbereikbaar.

Want in die diepte van daardie verlange,
is daar lig, 'n krag wat groei
uit die wete dat om te probeer
ook al 'n vorm van oorwinning is.

So bly ek droom, bly ek reik,
want in die soeke na die onmoontlike
ontdek ek wie ek werklik is.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success