Jezelf zijn,
als een rivier die stroomt,
soms kalm, soms wild,
maar altijd trouw aan haar loop.
In goede tijden,
lachend in het licht
en in donkere dagen,
zoekend naar de sterren in de nacht.
Jezelf blijven,
niet verdwalen in maskers
die andere je aanreiken.
Geen spiegel zijn
voor verwachtingen die niet de jouwe zijn,
maar een bron, puur en helder,
voor wie dichtbij durft te komen.
Openstaan,
voor stemmen die breken,
voor ogen die spreken zonder woorden.
Begrijpen dat ieder zijn eigen pad bewandelt,
dat pijn en vreugde
even uniek zijn als de ziel die ze draagt.
Wees wie je bent, altijd.
Want alleen dan kun je echt delen,
echt begrijpen, echt leven.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem