Jij Bent De Weg En De Wind Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Jij loopt de kronkelende paden,
niet zoekend naar het einde,
maar naar het verhaal dat onderweg ontstaat.
Je weet dat thuis niet altijd een plek is,
maar een gevoel dat met je meereist.

Je bent de zachte kracht,
die buigt zonder te breken,
die stroomt als water langs de stenen,
niet omdat je toegeeft,
maar omdat je weet dat beweging wint.

Je draagt herinneringen als bloemen in je hand,
niet bang voor hun vergankelijkheid,
want zelfs in verwelken schuilt schoonheid.
Je leest de taal van de wind,
hoort in zijn fluisteren de waarheid
die anderen voorbij laten gaan.

Jij bent stilte en storm,
zacht in je woorden, sterk in je stappen.
Niet bang om te voelen,
niet bang om te verdwalen,
want je weet -
elke weg leidt ergens naartoe.