Jouw Aanraking 02 Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Jouw aanraking voelt satijnzacht aan,
als ochtendlicht dat langs mijn huid strijkt,
als water dat tussen mijn vingers glijdt
zonder ooit vast te houden, zonder ooit te breken.

Ik sluit mijn ogen en voel hoe je aanwezigheid
zich nestelt in de ruimte tussen ademhalingen,
zacht, gewichtloos, bijna onwerkelijk,
en toch intenser dan alles wat ik ken.

Soms vraag ik me af of zachtheid ook snijdt,
of de stilte tussen ons voller is dan woorden,
of jouw hand op mijn huid een echo achterlaat
die nooit verdwijnt.