Jouw Vaagheid Doet Mij Zeer Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Jouw Vaagheid Doet Mij Zeer

Tussen woorden die niets zeggen,
blikken die voorbij glijden,
raak ik verloren in de mist
van wat je niet uitspreekt.

Aanwezig, maar ongrijpbaar,
nabij, maar toch zo ver,
je laat me zoeken
naar een antwoord dat nooit komt.

Misschien is stilte jouw taal,
maar ik kan haar niet verstaan,
en in dat niet-weten
splintert iets in mij.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success