Tussen woorden die niets zeggen,
blikken die voorbij glijden,
raak ik verloren in de mist
van wat je niet uitspreekt.
Aanwezig, maar ongrijpbaar,
nabij, maar toch zo ver,
je laat me zoeken
naar een antwoord dat nooit komt.
Misschien is stilte jouw taal,
maar ik kan haar niet verstaan,
en in dat niet-weten
splintert iets in mij.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem