Keurslijf Poem by Madrason .

Ik kan het lijfje stijven
ik kan naar keuren wonen
en heel diep in jouw geuren
ik kan je verzinnen, me verzoenen
je kussen op je lippen
met wat hong'rige sermoenen
regels zijn er om richting te geven
in jouw teugels wil ik leven
maar liefst wil ik dat rietje
aan jouw zachte lippen zijn
en dan wat fijn besnaard
en tegendraads met baard
-je nog in de keel, je strelen
om daarop dan zeer diep
in jou en met jou samen
te blijven samenspelen! M