Kijkend In De Glazen Bol Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Ik zie wolken die voorbijtrekken,
soms donker, soms licht,
soms een flits die de horizon splijt.

Een stem zonder woorden fluistert,
vertelt over wegen die nog niet gelopen zijn,
over handen die elkaar nog niet hebben gevonden.

De tijd beweegt zich als water,
vormloos, glijdend tussen vingers door,
onstuitbaar en zonder richting,
tot een keuze wordt gemaakt.

Ik kijk en wacht,
maar de bol geeft geen antwoorden,
alleen mogelijkheden.