Koekkoeksmensen Poem by Madrason .

Daar werd een man zo neergestoken
hier vlak bij om de hoek
niemand heeft erover gesproken
niemand ging er naar op zoek
die laatste zucht onuitgesproken
het bloed nog ongewroken vers
de natte inkt reeds van de pers
gordijnen dicht en ramen gesloten
als gevangen vogeltjes in vogelwijk
niemand wil weten hoe groot de hel is bij de buren
de oren hebben dikke muren
dat almaar nieuwsgierige gluren
dat turen in de leegte als er zon op hun balkon
de kanarie is een eenzame verschijning als iemand spreekt
dan wreekt hij het gehoor met zijn klaagzang om zijn liefde
welsprekend in zijn bonte veren doet hij zijn beklag
als er een vuilniszak verkeerd staat
belt heel de buurt met de gemeente
maar als de bovenbuur zijn eigen vrouw slaat
verhoogt men lichtjes verstoord het volume. M