Kunti Aur Karan (Kosli Poem 62) Poem by Binapani Mahaling

Kentaa maa se ni bihaa hei chhuaa janam kalaa
Uhuleidelaa nadir paani
Bujhi naai parlaa kanaa hebaa se chhot chhuaar
Jiae jeeban kanaa naai jaani.
Kaanduthilaa Kunti taait kanen luki ras ras hei
Se uhulaalaa chhuaar kathaa bhaabi
Samaaj ke dari se rajkumari gharen naain kahelaa
Helen aankhi dishuchhe taar chhabi.
Uhuligalaa karan paani saange nei taar pudaa bhaaig
Laaglaa hatinaa puren naed taren
Saarathi aau radhaa kulei nele kede usat mane
Aau banjhen heigalaa maa.
Janam karam bidhaataa deichhe kiae karbaa aan
Kaahaar raaij mukut kiae hinmaan
Raadhaar kulen badhlaa karandinka patre pakei
Aau chhuaa dinu judh sikhbar thin man.
Sikhya dikhya samiaa aailaa gala dronar pakkhe
Helen dron marlaa laat
Pherbi karan haari naain jaain badhlaa aakke
Paaelaa parsuraam saath.
Janam taar pichha naain chhaadlaa gurudelaa abhishaap
Thik belen astar kaam naain kare
Kanaa dosh taar kunti taahaake janam kari paani phiki delaa
Taar paap karan bhuguchhe pare.
Aamne saamne kuru pandabh judh dekhauchhan
Karan bi dekhaalaa taar
Sabe hinistaa kale karanke tuin ke timaak dekhaucghhu
Hei kari saarthi puo chhar.
Chinlhaa kunti taar puo aai helen bi chup chaap rahelaa
taar raaj raani padar lagin
Pher thare karan chhaatina dukh ke chaapi kari kaandlaa
Taar chhaatir dukh kiae naain paarle suni.
Etki thin man naain bharlaa mahabharten bhik maagla taar puoke
Jeeban naain nebu keheni bhaair
Taar janam taar laagin abhishaap thilaa pherbi bardelaa karan
Arjun ke chaadi kaahaake naain maren muin.
Dhain se puo mahabharaten nijar jeeban dei delaa
Rakhi nijar kiriaa
Sabudinar laagin kunti taar aagen chhoit heiglaa
Taar aankhir rasen bhijuchhe muchlaa.