Liewe Hande Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Jou hande dra die sagte taal van sorg,
vou my toe sonder woorde,
soos die wind wat die bome wieg,
soos sonlig wat deur 'n venster streel.

Hulle ken die gewig van arbeid,
die fyn aanraking van troos,
die krag om te dra, om te genees,
om te gee sonder om terug te vra.

Liewe hande, altyd naby,
in dae van vreugde, in ure van pyn,
die eerste wat vashou, die laaste wat groet,
'n fluistering van liefde sonder einde.