Όμορφη που 'ναι η ζωή!
Λυπητερό τραγούδι..με κλάμα αρχινά, γελάει, χαίρεται, πονά!
Σα νιόβγαλτο σα τρυφερό κλαρί..
όμορφη που 'ναι,
η ζωή!
Τις ανηφόρες της περνάει
Με δυνατή ψυχή χαίρεται, κλαίει
τραγουδάει!
Σαν κόρη άκαρπη φτωχή
της μοίρας της οίκτο ζητάει..
Πόλεμος είναι η ζωή.
Μαζί σου, πάει
Παντού γυρνάει
Δύση ανατολή
δένεται, γδέρνεται, πονεί..
Σπάνια χαίρεται!
Φωνή που αίρεται, μισή ηχεί!
Βλέπεις σκεπάζουν κάθετι..οι δυνατοί στην γη.
Όμορφη πού'ναι,
σαν μιλεί.
Μισή κραυγή
του χαλασμού μας η οργή!
Του αδίκου η αδελφή.
Στέκει παρέκει
κουρασμένη και βουβή.
Όμορφη που 'ναι..
πάντα η ζωή! ..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem