Lijfelijkheid Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Lijfelijkheid
Mijn huid herinnert
de vorm van vingers,
zachte druk van adem,
warmte die blijft hangen
tussen schouder en sleutelbeen.
Mijn botten dragen dagen,
het gewicht van gebaren,
een taal van beweging
die niets vraagt
maar alles zegt.
Mijn spieren vouwen zich
rond de herhaling,
een dans van bestaan,
waar voelen en zijn
samenvallen in stilte.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 8:55:40 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
