Met haar schone kwetsbaarheid
toont deze grown-up dame, meid
dat bloot ook speels kan zijn
ze bracht een nieuwe tijd
voor heel wat veertig plus
en alle pluimpjes met haar fijn
besnaarde en ook ruig gebaarde
durfal posen, apotheosen
ze bracht het kind terug naar
ouders waar ze geborgenheid
deelde met hun en ook zorgen.
‘Morgen ben ik er weer en mooi
dat zult U zien mevrouw, meneer
ja mooi tot in mijn laatste plooi
ik ontdooi zo af en toe zelfs nog
het allervroomst in menig heer
en ik heb laten zien hoe sterk
een vrouw kan zijn in haar merk
in haar werk, in haar menswaardigheid'
ja voor ieder heeft ze steeds
een beetje over, tijd
maar vooral toont ze
de werkelijkheid
want in schoonheid
is er werk'lijk
en bovenal heus
geen verval. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem