Loopvogel Poem by Madrason .

Ach vinkje hoor je me
hoor je me in stilte
fluisteren naar
het klankbord der
herkenning
ik droom zo graag
van het gewichtloze
zinvolle bestaan
maar mijn voeten
herinneren me aan
dit aardse bestaan
ze willen telkens weer
gaan wortelslaan
ach ja, ik herken wie ik ben
en ik erken de Welwitschia
de zwerfplant die nooit zal sterven
en opbloeit bij het kleinste stukje
- Liefde, dankbaarheid -
uit de bron van Leven. M