Madeliefjes Poem by Madrason .

In het Oost-Indisch doof apparaat
waar men het liefste heel veel praat
staat men voor de roof paraat
van des mensens eigen aarde
men graast en kauwt naar waarde
omdat het anders kaal
in polderland zo vaal
brutaal dat is de mode
de mode die zo enorm kermt
door massa's graag omzwermt
men roep "ach help ons"
we dienen U plons-plons
maar moeten ook beschermd
de goudvis eet zich zelf dood
tot aan ontploffens toe
die terreur zelf koe
het schreeuwt steeds om meer
van moord, brand en nood
en stampt blij in averij
- de burgers zijn de sprietjes -
en walst haar doelgroep neer
zolang het zelf nog melkt
die weelde niet verwelkt
en noemt ons madeliefjes
of overassertiefjes
….die liggen uitgeteld.
M