നവരസങ്ങളിൽ മഴ ൩. കരുണം
അവളുടെ ചുംബനത്തിന്റെ
എരിവും നനവും
ദയയോടെ
എന്റെ ഹൃദയത്തിനുമേൽ
തണുപ്പോടെ
പെയ്തുനിറഞ്ഞു.
കരൾ പൊട്ടി, യുരുൾ പൊട്ടി-
യിടനെഞ്ചു പൊട്ടിപ്പോയ്
തോറ്റുപോയവരുടെ രോദനം
എല്ലാം പോയവരുടെ ക്രന്ദനം
അവളുടെ കാതുക-
ളിന്നതു കേൾക്കില്ല.
ശേഖരൻ പൂക്കാട്ട് മഴ പെയ്ത് മാനം തെളിഞ്ഞാലും മിഴികളിലെ ശോകം മാറുവതെങ്ങിനെ?
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
The kindness of rain