Mardi (Kosli Poem 152) Poem by Binapani Mahaling

Haaire mor ei phataa kapaal ken din naain dekhaalaa
Paain tike laagin haai haai hei maruchhen, kaanaa bidhaataa kalaa.
Jen aaden dekhlen maatiaa dishuchhe sabu khet jaaichhe sukhi
Paban maarinelen uduchhe puaal sabuaaden dhuel maakhi.
Duli, mudaa, kantaar maaet phaati phaal phaal jaaichhe uduri
Kaanaa hebaa bhaabi chaashi muden haanth deichhe cheheraa jaaichhe utri.
Gaanr lok gute gute kari mor gaan ke galena chhaadi
Barsakiaa chhuaar haatun khan khan kari kudo pithaa jaauchhe jhadi.
Jhaain maaruchhe gaanr gaan khuil kentaa rahemu aame
Gaai daamur lok chhaadi palaale anaath heigale sabhe.
Aakaash ke dekhlen khan khan baadal bhaasijaauchhe eiaaden
Pananar maaden udigalaa baadal ashaa padigalaa khadgaaden.
Sapan phaatigalaa kanchaa haandi metaar chhiri padichhe manbhitren
Aankhir ras bi shukhigalaana mardir paani abhaaben.
Dhuel uduchhe ganr gaankhulin chare chirgunar thaab naain
Mud upren kharaa jhaain jhaain dukh shunbaar ke kihe naain.
Eibarash aame nuaakhaain kentaa manaamu gaan na naaina lok
Samku tuin phireiaanbu maa samalei kudo pithaa ke laguchhen bhog.