Mij er laten zijn,
tussen woorden die niet altijd passen,
tussen stilte die soms meer zegt
dan een stem ooit kan dragen.
Mij er voelen,
als een schaduw in het ochtendlicht,
aanwezig en vluchtig tegelijk,
een geur van iets dat blijft hangen.
Mij er vinden,
niet in rechte lijnen of vaste vormen,
maar in de ruimte tussen wat is en wat wordt,
waar ik mag ademen zonder te verdwijnen.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem